حمایت شش تشکل صنفی کارگران از اعتصاب سراسری کارگران صنعت نفت
شش تشکل صنفی کارگران در ایران با انتشار بیانیه مشترکی از اعتصاب سراسری کارگران پروژهای و پیمانکاری صنایع نفت و پتروشیمی حمایت کردند. این بیانیه مشترک که به امضای «سندیکای کارگران نیشکر هفت تپه»، «سندیکای کارگران شرکت واحد اتوبوسرانی تهران و حومه»، «گروه اتحاد بازنشستگان»، «کمیته هماهنگی برای کمک به ایجاد تشکلهای کارگری»، «کانون صنفی فرهنگیان اسلامشهر» و «اتحاد بازنشستگان» رسیده است.
شش تشکل صنفی کارگران در بیانیه خود «اعتصاب سراسری، متحد و نیرومند کارگران پروژهای و پیمانکاری صنایع نفت و پتروشیمی» را محصول مطالبات و ارادۀ مشترک آنها برای دستیابی به خواستههایشان دانسته و به میدان آمدن کارگران رسمی و اعلام پشتیبانی از خواستههای مشترک یکدیگر را همچون سیل خروشانی که به راه افتاده و پرتوان ادامه دارد؛ معرفی کردهاند.
به باور شش تشکل صنفی کارگران: «این اعتصاب بزرگ کارگری ناشی از شرایط بسیار بد محیطهای کار در صنایع نفت و گاز و همچنین حقوق و دستمزد ناچیز است که شرایط را برای کارگران پروژهای و پیمانکاری نفت و پتروشیمی در سراسر کشور بسیار غیرقابل تحمل کرده است. در عین حال بیانگر اتحاد و همبستگی این کارگران و نوید بخش اتحاد وسیعتر کارگران مزدی در کارخانهها، معادن، کارگاههای ساختمانی، حمل و نقل، بندرها، کارکنان بخشهای مختلف آموزش و بهداشت، کارگران شرکتهای کشت و صنعت و غیره در دیگر مناطق است.»
شش تشکل صنفی کارگران این اتحاد و همبستگی را الگوئی برای همۀ کارگران دانسته و آنرا درسی بزرگ برای سایر کارگران اعلام کردهاند.
بر اساس بیانیه شش تشکل صنفی کارگران بخشی از خواستهای کارگران شاغل درصنایع نفت و پتروشیمی مربوط به شرایط شغلی ویژۀ آنها و همچنین اعتراض به شرکتهای پیمانکاری است که استثمار کارگران را در این صنایع مضاعف کردهاند: «اما دیگر خواستههای کارگران اعتصابی خواست مشترک همۀ کارگران در سراسر کشور است. اینکه حداقل دستمزد نباید از ۱۲میلیون تومان کمتر باشد، حق ایجاد تشکلهای مستقل کارگری، منع اخراج، حق اعتراض و اعتصاب، پرداخت بموقع مزدها، بهبود شرایط کار و محیط کار، برقراری استانداردهای لازم بهداشتی، ایمنی و...»
نویسندگان بیانیه شش تشکل صنفی کارگران در ادامه با مخاطب قرار دادن کارگران اعتصابی پروژهای و پیمانکاری صنایع نفت و پتروشیمی مینویسند: «همانگونه که شما به درستی متوجه شدهاید برای مبارزه با شرکتهای پیمانکاری، قراردادهای موقت و دستمزدهای ناچیز و دیگر مطالباتمان بیش از هر چیز ما کارگران باید متحدانه و سراسری عمل کنیم. ما نیازمند به تشکل هستیم. تنها با اتحاد و همبستگی همانند شماست که میتوانیم قدمی برای دستیابی به سمت مطالباتمان برداریم. ما ضمن ابراز گرمترین درودها و فشردن صمیمانۀ دستانتان، از تجارب شما در این اعتصاب برای پیشبرد بهتر مبارزاتمان بهره خواهیم گرفت.»
در پایان این بیانیه با اشاره به اینکه ایجاد سندیکاها و سایر تشکلهای مستقل کارگری، اتحاد و ارتباط میان کارکنان واحدها و مناطق مختلف و وحدت و همبستگی با کارگران رسمی و هوشیاری در مبارزه و شناخت از ترفندهای کارفرما و نهادهای قدرت و تلاش برای ایجاد صندوق همیاری (کمک به کارگران اعتصابی و خانوادهای آسیب پذیر)، ضرورتی مبرم در استمرار این مبارزه است؛ آمده است: «ما از همۀ کارگران، بازنشستگان، معلمان، دانشجویان، روشنفکران، هنرمندان، خبرنگاران و از همۀ زنان و مردان زحمتکش و شرافتمند جامعه میخواهیم از این حرکت کارگری حق طلبانه پشتیبانی کنند و کارگران اعتصابی را برای دستیابی به خواستهایشان که خواست همۀ کارگران است، بیدریغ یاری نمایند.»
